به گزارش سلامت نیوز به نقل از سالم خبر، عضو هیات مدیره سندیکای تولیدکنندگان مکمل های غذایی، گفت: افزایش نرخ ارز موجب شده است که شرکتهای داروسازی همواره از تورم عقب بمانند. قیمتگذاری دارو و مکمل با همان سرعتی که هزینههای تولید افزایش پیدا میکند، اصلاح نمیشود ضمن آنکه موافقت سازمان غذا و دارو نیز زمانبر است.
حافظ سوسن همچنین افزود: در گذشته هر زمان نرخ ارز حدود ۱۰ درصد تغییر میکرد، قیمتها باید مجدداً بازنگری میشد. اکنون نیز با توجه به افزایش حدود ۵۰ درصدی نرخ ارز از ابتدای سال، بازنگری دوباره قیمت دارو و مکملها ضروری است؛ در غیر این صورت، بسیاری از شرکتها بار دیگر با خطر زیان و حتی ورشکستگی مواجه خواهند شد.
وی همچنین با اشاره به پیشنهاد مدیرکل امور فرآوردههای طبیعی، سنتی و مکمل سازمان غذا و دارو مبنی بر تشکیل انجمن صادرکنندگان مکمل، اظهار داشت: تشکیل این انجمن اقدام خوبی است، اما باید توجه داشته باشیم که صادرات فقط به معنای صادرات محصول نهایی (Finished Product) نیست. اگر نگاه جامعتری داشته باشیم، میبینیم که صادرات تنها به عرضه محصول نهایی محدود نمیشود.
سوسن تصریح کرد: ایرانیها افراد خوشفکر و خلاقی هستند و میتوانند از این ظرفیت برای برندسازی استفاده کنند. به اعتقاد من، بهترین راهکار این است که با توجه به اینکه بسیاری از کارخانههای تولید مکمل در ایران هنوز گواهی GMP مورد نیاز بازارهای بینالمللی را ندارند، از مدل برندسازی بینالمللی استفاده کنیم.
وی ادامه داد: ما میتوانیم برند را در ایران طراحی و ایجاد کنیم، سپس آن را در کشورهایی که در صنعت مکمل جایگاه شناختهشدهای دارند، مانند کانادا، آمریکا یا ایتالیا، ثبت کنیم. فرمولاسیون محصول در ایران انجام شود، اما تولید آن در همان کشورها صورت گیرد و از آنجا بازاریابی و صادرات انجام شود. این نیز یک نوع صادرات است.
سوسن همچنین گفت: نباید صادرات را صرفاً از زاویه محصول نهایی ببینیم. خدمات، دانش فنی، فرمولاسیون و برندسازی نیز بخشی از صادرات هستند و اگر این اجزا را در کنار یکدیگر ببینیم، ظرفیتهای جدیدی برای حضور در بازارهای جهانی ایجاد خواهد شد.
وی تاکید کرد: سازمان غذا و دارو نیز میتواند از این رویکرد حمایت کند. بسیاری از شرکتهای ایرانی پیش از این چنین مسیری را طی کردهاند.ما این تجربه را داشتهایم که در آمریکا و کانادا برند ثبت کردهایم، فرمولاسیون را انجام دادهایم، محصول در آن کشورها تولید شده و امروز با همان برند به کشورهای آمریکای لاتین و حتی اروپا صادر میشود. این هم مصداق واقعی صادرات است.
عضو هیات مدیره سندیکای تولیدکنندگان مکمل های غذایی همچنین پیشنهاد کرد: سازمان غذا و دارو میتواند برای شرکتهایی که موفق میشوند با ثبت برند و تولید در کشورهای دارای استانداردهای بینالمللی، محصولات خود را به بازارهای مختلف از جمله کانادا و سایر کشورها صادر کنند، مشوقهایی در نظر بگیرد و این محصولات را صرفاً بهعنوان تولید قراردادی (Contract Manufacturing) تلقی نکند و برای آنها مشوقهایی در نظر بگیرد تا شرکتها بتوانند با این الگو وارد بازارهای اروپا و آمریکا شوند.»
وی تصریح کرد: مشکل اصلی ما نبود دانش فنی یا توان بازاریابی نیست. ما هم ایده و دانش لازم را داریم، هم تیمهای بازاریابی توانمند و هم تجربههای ارزشمندی در بازارهای منطقه. چالش اصلی این است که بسیاری از کارخانههای تولید مکمل در ایران هنوز استاندارد معتبر GMP مورد نیاز برای صادرات به بازارهای بینالمللی را ندارند و همین موضوع مانع اصلی توسعه صادرات است.
سوسن گفت: در بازارهایی مانند افغانستان و پاکستان، علاوه بر مسائل تولید، موضوع بازگشت ارز و یافتن شرکای تجاری مطمئن نیز اهمیت زیادی دارد. در کشورهای حوزه GCC و کشورهای مستقل مشترکالمنافع (CIS) نیز امکان فعالیت وجود دارد، اما در این بازارها نیز اعتبار و تأییدیه GMP یکی از الزامات اصلی است و این موضوع شامل تولیدکنندگان مکمل نیز میشود.
وی ادامه داد: از سوی دیگر، در حوزه مواد اولیه نیز با کمبودهایی مواجه هستیم. هرچند ممکن است این کمبودها در روزهای آینده تا حدودی برطرف شود، اما در حال حاضر همچنان وجود دارد و بر روند تولید تأثیر میگذارد.
سوسن افزود: من شخصاً با قیمتگذاری دستوری مخالف هستم و تصور میکنم اکثر تولیدکنندگان مکمل نیز چنین دیدگاهی دارند. با این حال، نقش سندیکا در این سالها این بوده که فرآیند قیمتگذاری را مدیریت کند تا در صورت آزادسازی قیمتها، بازار دچار آشفتگی نشود.
نظر شما